Europeekes, grow up

EC-EU-enlargement_animation.gif

Soms kan de geschiedenis bitter (of heerlijk, afhankelijk van je standpunt) ironisch zijn: op 9 mei 1950 legde riep Franse minister van Buitenlandse Zaken Robert Schuman op tot de creatie van een supranationale organisatie: une Fédération européenne indispensable à la préservation de la paix. En vandaag kiest men in datzelfde Frankrijk voor een renaissance van datzelfde Europa, of voor een libération van Europa. De Europese Unie werd 60 dit jaar, toch lijkt het alsof ze nog steeds niet volwassen wil worden.

Ja, het zijn harde tijden voor eurofielen. Elke nationale verkiezing dreigt het einde van de unie te betekenen sinds de Brexit, en ook in de VS lijkt het idee dat de EU uit elkaar gespeeld moet te Trumpferen. Terzelfdertijd zijn die “nationale” verkiezingen internationaler dan ooit, zo getuigen niet alleen de bezoeken van Le Pen aan Washington en Moskou, maar ook de actieve steun van Rusland aan de nationalistische partijen in Europa: van het Front National tot de PVV. Overal in Europa nemen nationalistische partijen die zich uitspreken tegen de Europese Unie, Russisch geld in ontvangst. Het is de paradox van het nationalisme: om zichzelf te bevrijden van de euro, neemt het roebels aan.

En toch blijven we Brits, Brexitgewijs, blind voor wat er mogelijk te gebeuren staat. Zelfs met deze existentiële dreiging om de hoek, blijven we onszelf in slaap wiegen en vertellen we onszelf dat het business as usual is, dat de gematigden het zullen halen, en na elke pyrrhusoverwinning zoals in Oostenrijk of Nederland, vergeten we hoe dicht we bij het einde van de Europese droom staan. We zijn Europeekes geworden, norse bejaarden vol herinneringen aan vroeger, zo overtuigd van het eigen gelijk dat we vergeten dat plannen verdedigd moeten worden en dat de toekomst er niet zal komen door voor ons uit te kijken.

Volgens mij moeten we ver(der)bouwen aan de Europese Unie. Verder, maar anders. De focus op het economische en de rits aan vrijhandelsverdragen hebben welvaart gebracht, maar geen duurzaamheid of eerlijke verdeling. De belastingkortingen die individuele landen aan multinationals aanbieden zorgen voor een enorme fiscale onrechtvaardigheid tussen grote en kleine bedrijven, wat voor een ongelijkheid zorgt die enkel groter wordt. En met het toegenomen politieke belang van de EU de afgelopen 30 jaar, is ook een hele lobbymachine op gang gekomen met een grote impact op de besluitvorming.

Het einde van de Europese Unie zal deze problemen niet oplossen, integendeel – in een natiestaat zal er enkel een grotere ongelijkheid bestaan tussen de winnaars en de verliezers van deze uit de hand gelopen economie, met het milieu als de grootste verliezer. En dezelfde lobbygroepen zullen met minder investeringen meer besluitvorming op maat van de multinationals kunnen schrijven.

Bij volwassen worden, hoort je eigen tekorten onder ogen te durven zien en daaraan te werken. Dus als ik het even kort en krachtig mag zeggen: Europeekes, stop met u als een ouwe zak te gedragen en grow up.

En gij, wat denkt gij?
- Gaat de EU het halen, of komt er een Europa van naties?
- Waar moet de EU dringend werk van maken, als de Unie al zou blijven?
- Wat denk je van al die Russische inmenging?

 

EU

Showing 2 reactions

Please check your e-mail for a link to activate your account.
  • commented 2017-05-07 23:13:48 +0200
    Hmmm, hoe kan ik hier een “like” zetten? Goed, dat zoek ik nog wel uit ;-) Dank voor de eerste comment Dweezil! En ja, de menselijke dimensie lijkt me inderdaad het grootste aandachtspunt.
  • commented 2017-05-07 18:03:08 +0200
    De EU zal overleven, de manier waarop kan variëren, maar er zal altijd een vorm van samenwerking tussen de landen zijn. Dit gezegd zijnde hoop ik dat het project alleen maar kan groeien. En dan vooral dat de menselijke dimensie kan groeien want hoe we de Grieken en de vluchtelingen hebben behandeld… dat is verre van hoe een sociale Unie moet zijn.